Geld is niet alles. Wenda Rodenburg (55) had er bakken vol van. Ze verruilde haar Gooische leventje voor eentje van eenvoud. Op Texel runt ze een grootschalige dierenopvang.

Wenda Rodenburg, spotte je haar tien jaar geleden dan had ze niet misstaan in de tv-serie Gooische Vrouwen. Groot huis aan De Vecht, een au pair voor de kids en zo´n zes keer per jaar op vakantie. Vrienden nam ze op haar kosten mee. “Ik hou ervan om te delen. Dat deed ik als kind al. Ik nam ook regelmatig jongeren of ontheemden in huis.” Wenda werkte er kneiterhard voor. Ze had een grote praktijk met tandartsen, mondhygiënisten, schoonheids-, botox- en fillerspecialisten. “Vooral mijn moeder stimuleerde me vroeger om groots te denken. Vrouwen moesten voor zichzelf kunnen zorgen. Mijn vader werkte als journalist voor actualiteitenprogramma's, maar zelf ambieerde ik zo'n carrière in de tv-wereld niet. Ik wilde tandarts worden en werd uitgeloot. Dus werd het mondhygiëniste. In mijn leven heb ik vooral kansen gepakt. Een gevolg was dat ik ruim bij kas zat, maar eigenlijk paste dit leven niet bij mij. Zodra ik een voet op Texel zette en met mijn poten in de klei stond, werd ik me dat nog eens extra bewust. Nu ik ieder dubbeltje moet omdraaien voor de ruim driehonderd dieren bij Stichting Woody's Veilige Haven Texel sta ik dichter bij mezelf dan ooit.”

Wake-up call

Na een tweede wake-up call, een ernstige burn-out, verkocht ze haar toko en pakte haar biezen naar Texel. “Al eerder werd ik wakker geschud. Op mijn 41e pompte mijn hart niet meer; acht minuten was ik dood. Ik heb zo'n geluk gehad dat een goede vriend direct 112 kon bellen. In het ziekenhuis werd ik wakker. Doordat mijn hersenen minutenlang geen zuurstof hebben gekregen, raakte ik mijn talenkennis en kortetermijngeheugen kwijt. Ik heb geleerd anders te denken.  Al snel ging ik weer door. Van deze wake-up call leerde ik niks. Ik voelde me verantwoordelijk voor mijn bedrijf en personeel. De ommekeer kwam na die burn-out. Alsnog duurde de verkoop nog vier jaar.”

Vlucht

In 2021 belandde ze met man Michiel Kerkhof en een van haar kinderen, Femke, op Texel. Out of the blue kochten ze een verwaarloosde boerderij in het buitengebied met een grote lap grond erbij. “Ik had behoefte aan een no nonsense cultuur en geen idee dat we op het eiland een dierenopvang zouden beginnen. Texel was een vlucht. Ik verlangde naar een sober leven. Geld heb je nodig, maar maakt niet gelukkig.” De opvang, met honderden Texelse afgedankte, verwilderde of dakloze huis- en boerderijdieren, kwam op haar pad. Ze ving een sterk verwaarloosde zieke hond Woody op, en restaurant De Coninck van Poolen hield een crowdfunding voor de dierenartskosten. “Woody leefde helaas maar drie weken. We hadden veel geld over en stopten het in een stichting. In een mum van tijd zwaaiden we de scepter over een grote opvang met sinds kort een door Stichting Dierenlot gesponsorde dierenambulance en een dierenbakfiets. De meeste dieren blijven bij ons tot hun dood, maar tegenwoordig kun je ze ook adopteren. En Stichting Legkip heeft honderd kippen ondergebracht. We vangen ze tijdelijk op, en dat is nu al bijna een jaar.”

Big Brother

24/7 kun je het wel en wee van de dieren, het gezin, de vrijwilligers en dierenartsen via livestreams volgen. “Het is net Big Brother. In het begin was het zeker wennen, maar ondertussen houden we geen rekening meer met die camera's. En je kunt je gratis abonneren op ons YouTube-kanaal; zo zie je ook onze avonturen op de dierenambulance. Soms best spannend!”

Oude leven

Terug naar haar oude leven? Ze denkt er geen seconde aan. Ondanks dat het soms een struggle is om al die bekken te vullen. “We hopen op meer donaties. Ik ben blij dat ik destijds deze stap heb genomen. Nu hoor ik qua inkomen bij de meerderheid van de bevolking en ik voel me daar prettig bij.”

www.stichtingtexel.nl

www.redeenlegkip.nl

YouTube: @Woodysveiligehaven

Texel staat bekend om zijn heerlijke streekproducten. En het wordt belangrijker dan ooit om je steentje bij te dragen aan het klimaat. Door lokaal te kopen doe je dat op een simpele én leuke manier, omdat er minder transport bij komt kijken. Lekker voor jou, goed voor het milieu. Gelukkig zijn lokale producten en korte ketens weer helemaal in opmars. Want zeg nou zelf: het is toch veel leuker om te weten waar je eten vandaan komt?

Texelse traditie uit de oven
Echte Bakker Timmer is al generaties lang een begrip op Texel. Sinds 1910 bakt de familie Timmer met liefde en vakmanschap de lekkerste broden, koeken en gebakjes. Inmiddels staat de vijfde generatie aan het roer en zijn er vijf winkels, waarvan vier met tearoom in Den Burg (2x), De Koog, Oudeschild & De Cocksdorp.

De recepten van toen zijn nog altijd de basis. Er wordt uitsluitend gewerkt met pure ingrediënten van hoge kwaliteit, het liefst van Texelse bodem. Zo komt het graan voor het brood van het eiland en wordt het gemalen in molen De Traanroeier in Oudeschild. Ook Texelse aardbeien, zuivel en vlees vinden hun weg naar de bakkerij. Specialiteiten als de Hoornderring en hongerpunt zijn niet meer weg te denken. De Hoornderring is een grote gevulde koek met echte amandelspijs. Deze gaat vaak mee als lekkernij voor het thuisfront. En de beroemde hongerpunt, gemaakt van restjes gebak met speculaaskruiden, roept bij veel Texelaars jeugdherinneringen op. In de tearooms kun je genieten van een vers belegd broodje of gebakje met koffie. Heerlijk om van te genieten deze winter.

Lokaal opwarmertje

Strandjutten is een eeuwenoude traditie op Texel. Bij weer en wind gaan strandjutters op pad om te kijken wat er is aangespoeld. Doornat en verkleumd wordt er dan om op te warmen bij thuiskomst vaak een Juttertje gedronken. Het drankje bevat maar liefst veertien verschillende kruiden. Een ander populair écht Texels drankje is de kruidenlikeur ‘Kees Boontje’. De geschiedenis gaat terug tot het einde van de negentiende eeuw en betreft een echte Texelse strandjutter uit Den Hoorn: Kees Boon. Hij vond eens een Zweedse drenkeling op het strand en merkte dat het drankje dat de man bij zich had wonderen verrichtte. Eenmaal hersteld liet de Zweed het recept bij Kees achter, als dank voor diens goede zorgen. De plaatselijke herbergier in Den Hoorn wilde de kruidenlikeur maar al te graag uitproberen. In tegenstelling tot Juttertje is Kees Boontje alleen op Texel verkrijgbaar.

Het geheim van Texeler

De Texelaar is de trots van het eiland. Wereldwijd wordt het schaap geroemd om z’n perfecte vlees, maar ook de kwaliteit van de wol is van ongekend hoog niveau. Deze zuivere scheerwol is geschikt voor het produceren van dekbedden, matrassen, toppers, kussens, onderdekens en futons. Heerlijk warm tijdens koude nachten. De bijzondere, isolerende werking van de Texelse wol maakt het zo geschikt om onder te slapen. De wollen vacht beschermt het schaap ’s winters tegen de kou en geeft de dieren in de zomer een verkoelende mantel. Dat doet diezelfde wol in de dekbedden van Texeler, want het behoudt zijn natuurlijke eigenschappen, ook na het scheren, wassen en verwerken. Wol bestaat namelijk uit miljoenen veerkrachtige, ge-kroesde vezels. Daartussen zit veel stilstaande lucht. Dat vormt een isolerende laag, die de lichaamswarmte optimaal isoleert én ventileert. In de fabriek wordt daar het vernaaldingsproces aan toegevoegd. Dat kun je gerust het geheim van Texeler noemen. Wij duiken deze winter onder de Texelse wol, duik je mee?

Op een steenworp afstand van de duinen bij De Koog ligt het Maartenhuis, een warme woon- en werkgemeenschap. Een bijzondere plek waar mensen die extra zorg en begeleiding nodig hebben niet alleen wonen, maar vooral meedoen.

Een thuis voor iedereen

Het Maartenhuis is een Camphill-gemeenschap. Dat betekent: samen leven, samen werken en samen verantwoordelijkheid dragen. Mensen met een verstandelijke beperking, psychische kwetsbaarheid, niet-aangeboren hersenletsel of een intensieve zorgvraag vinden hier een veilige woonomgeving én een plek waar hun talenten ertoe doen.

De gemeenschap bestaat uit vier woonhuizen, elk met een eigen sfeer en identiteit. Bewoners, medewerkers en vrijwilligers vormen samen een hechte leefgemeenschap. Het uitgangspunt is dat iedereen zich kan ontplooien, meedoen en bijdragen — ongeacht achtergrond of beperking.

Werken, leren, betekenis geven

Dagbesteding speelt een centrale rol binnen het Maartenhuis. Niet als tijdverdrijf, maar als kans om mee te doen, te leren en talenten te ontdekken. Iedereen werkt gezamenlijk in de werkplaatsen, op de boerderij, in de moestuin of bij ambachtelijke activiteiten zoals kaarsen maken en textielbewerking. Dit alles gebeurt met begeleiding die aansluit bij ieders mogelijkheden. Daarnaast zijn er samenwerkingsverbanden met lokale bedrijven, waardoor deelnemers ook buiten de gemeenschap ervaring kunnen opdoen en maatschappelijke betrokkenheid wordt versterkt.

De Windroos

Midden op het terrein vind je De Windroos, een sfeervolle eetwinkel en theeschenkerij waar iedereen welkom is. Hier geniet je van een vers kopje koffie, huisgemaakt taartje of een lunch van lokale, biologische ingrediënten, vaak uit eigen tuin. Het terras nodigt uit om even te pauzeren tijdens een wandeling of fietstocht door de natuur rond De Koog. Naast de winkel en theeschenkerij kun je bij De Windroos ook terecht voor picknick-arrangementen, workshops en kleinschalige evenementen.

Het Maartenhuis organiseert het hele jaar door activiteiten zoals markten en open dagen. Wat het Maartenhuis bijzonder maakt, is het samen werken én leven, en het vertrouwen in ieders unieke bijdrage. Hier wordt niet alleen zorg aangeboden, maar worden kansen gegeven voor groei, vriendschappen en écht contact. Zeker de moeite waard om eens neer te strijken voor een lekker kopje thee met huisgebakken taart.

Ruijslaan 81, De Koog
maartenhuis.nl

Rondwandeling in de achtertuin van het Maartenhuis

Verscholen achter het Maartenhuis ligt een prachtig wandelgebied, klaar om ontdekt te worden. Een ontspannen tocht voor alle leeftijden. Loop vanaf de Pelikaanweg het Pelikaanbos (53°05'00.0"N 4°45'14.4"E) in en geniet van de rust en de natuur. Na ongeveer 100 meter kom je bij een picknickbank met een prachtig uitzicht. Dit gebied was vroeger boerenland, maar is veranderd in een natuurgebied met natuurlijk aflopende oevers.

Afwisseling in landschap
Sinds het gebied op de schop is gegaan, is het een mooie mix is van bos, moerasachtig terrein en waterrijk, open gebied. De wandeling leidt je langs een vogelbroed- en rustgebied, dus let goed op de vogels om je heen. Ook passeer je een nieuwe tuunwal, typerend voor het Texelse landschap.

Insectenboulevard en vlindertuin
De route gaat verder langs de insectenboulevard en de vlindertuin van het Maartenhuis. Hier kun je allerlei insecten en vlinders bewonderen, zoals het groot dikkopje, de gehakkelde aurelia, het oranjetipje, het boomblauwtje en de kleine vos. Onderweg kom je ook langs een kleine weide met paardjes en kippen.

Tussenstop bij eetlokaal en winkel De Windroos
Zin in een kopje koffie of een huisgemaakt taartje? De Windroos is de perfecte tussenstop tijdens je rondwandeling. Een gezellig eetlokaal met een zonnig terras en uitzicht op de bijbehorende moestuin. Daar worden groenten verbouwd, die in de winkel verkocht worden samen met andere zelfgemaakte souvenirs van het Maartenhuis. Dit is een leef- en werkgemeenschap waar mensen met een zorgvraag samenleven.

Na de welverdiende pauze steek de Ruijslaan over. Als je hier rechtsaf gaat, wandel je terug naar De Koog. Kies je voor links, dan kun je bij de picknickbankjes de route vervolgen en opnieuw het bos in gaan. Bij het fietspad ga je rechtsaf en neem je bij het blauwe paaltje meteen links het wandelpad op. Bij de kruising met het rode paaltje ga je rechtsaf, langs een tuunwal, en via een kleine bocht wandel je terug naar het beginpunt van de wandeling aan de Pelikaanweg.

Uitbreiding van de route
Wil je de wandeling verlengen? Kies dan voor een extra lus richting Ecomare of wandel het Sommeltjespad op.

Praktische informatie

Afstand: Ongeveer 2 kilometer, makkelijk begaanbaar voor wandelaars van alle leeftijden.
·       Startpunt: Pelikaanweg 

Op verschillende plekken langs de route zijn bankjes geplaatst, perfect voor een korte pauze. Neem de tijd om te genieten van de stilte, het ruisen van de wind en het gezang van vogels. 
 

'Stoer van je!' reageerde zangeres Miss Montreal onder een post op TikTok waarin Mark Oosterhuis (38) zich voorstelt aan single vrouwen. Ze zijn partners in crime: beiden stotteren. Dat weerhoudt Mark niet om mee te doen aan het nieuwe datingprogramma Daten in het Dorp. 'Ik ben wie ik ben en laat de mooie dingen in het leven niet liggen.”

Zeven jaar is hij nu vrijgezel en Mark vindt het wel mooi geweest zo. Niet dat hij het leven niks aan vindt zonder partner: hij vermaakt zich prima. Heeft het druk met zijn bedrijf Potter's Glasbewassing en beheert ernaast twee vakantieparken. Voor de coronacrisis keerde hij terug naar het eiland waar hij opgroeide. De liefde voor Texel zit diep. “Ik sloeg mijn vleugels uit, woonde een aantal jaar in Rotterdam, en kwam met gierende banden terug. Het was een mooi avontuur, maar het leven op een eiland is relaxter. Ik hou van het strand, bos, natuurgebied De Slufter én het vakantiegevoel. Als je hier woont, word je in die vibe meegenomen. Texelaars zijn ook zo lekker nuchter. Én, het is heerlijk om eigen baas te zijn. Die vrijheid past bij mij: ik had het veel eerder moeten doen.”

Een vrouw in zijn leven is een mooie aanvulling. Typisch Mark om niet alleen de kroegen en festivals af te schuimen in zijn 'zoektocht naar die geweldige vrouw'. Nee, gewoon met je kop op tv. “Stil in een hoekje gaan zitten, gaat je niet helpen. En waarom kun je niet op tv op date als je stottert? Ik zie het niet als een struikelblok.”

Darten

Zo zelfverzekerd was Mark niet altijd; hij kweekte een olifantenhuid. Op de basisschool werd hij als jochie gepest. “Ik was anders dan de rest, en dan pikken ze je eruit. Dat was zéker geen leuke tijd. Op het speciaal onderwijs ging het stukken beter: elk kind had daar wel iets. Ik viel er niet zo op. Na schooltijd stortte in ik me op het darten. Twaalf jaar oud kreeg Mark de bijnaam 'Potter' in de dartsport. “Ik leek op Harry Potter en droeg net zo'n bril.” Hij schopte het tot de semi-prof klasse en deed in 2015 mee aan het internationale Grand Slam of Darts met toppers als Raymond van Barneveld en Micheal van Gerwen. Het was een kroon op zijn werk. Toch lag het wereldje hem niet helemaal. “Ik kon niet goed tegen de mentaliteit, en mijn droom spatte uiteindelijk uiteen. Nu dart ik recreatief. Ja, daar heb ik het best even lastig mee gehad, maar bij de pakken neerzitten is niks voor mij.”

Voetbalvrouwen

Denk je: oh dáár ken ik die kop dus van, hij schitterde eveneens als vaste figurant in de tv-serie Voetbalvrouwen als eentje van het elftal. Mark aarzelde geen seconde om mee te doen aan een datingprogramma. “Aan tv-opnames heb ik al een beetje kunnen proeven, en een vriend gaf mijn naam door aan scouts. Ze vroegen op het eiland rond naar vrijgezelle Texelse mannen. Nou, kom maar op”, knipoogt hij.

Mooie, leuke, humorvolle en beetje gekke vrouwen tussen de 1.70 en 1.80 (zijn wensenlijstje) zat, zou je denken op zo'n zonnig toeristeneiland. Niet dus! “Nee joh, zo makkelijk is het niet om hier een partner te vinden. En als ik iemand leuk en aantrekkelijk vind, blijkt er meestal nog een man aan vast te zitten. Wat ik zelf in de aanbieding heb? Ik ben vrolijk, sociaal en positief ingesteld. Ik ben wie ik ben, en doe me niet anders voor. Dat is ook een boodschap die ik meegeef in het tv-programma. Wees jezelf met al je gebreken en laat de mooie dingen in het leven niet liggen. Het was fantastisch om mee te werken aan Daten in het dorp. Door mijn deelname ben ik gegroeid. Of ik de ware liefde heb gevonden? Dan moet je toch écht zelf even kijken!”

Info: Daten in het Dorp wordt vanaf mei uitgezonden op NPO 3.

Eendenkooien maken al eeuwenlang deel uit van de Texelse cultuurhistorie. Groene oases in het landschap, gehuld in een nevel van geheimzinnigheid waar de kooiker in alle stilte zijn werk uitvoerde. Ooit vormden ze een belangrijke voedselbron voor de bewoners. Tegenwoordig zijn het vooral belangrijke natuurgebiedjes die een ideale leefomgeving vormen voor zeldzame planten en paddenstoelen. En waar zang- en roofvogels zich ophouden in de dichte bosschages.

Ooit telde het hele Waddengebied 142 eendenkooien. Daarvan zijn er nog maar 29 over. Op Texel staan er vier, een is in bezit van Staatsbosbeheer en drie zijn er eigendom van Natuurmonumenten. Het waren de Nederlanders die het kooibedrijf in Europa hebben geïntroduceerd. Veel kooien lagen verscholen in dichte bosschages en niemand mocht er komen. Alleen de kooiker. Die wilde ook geen ‘vreemden’ bij de kooi, want zijn vangmethodes deelde hij liever niet met anderen.

Een eendenkooi is een vorm van lokjacht. Bedoeld om wilde eenden te vangen voor consumptie. De kooi bestaat uit een stuk bos in een weids landschap met middenin een zoetwaterplas met meerdere uitlopers, de vangpijpen. De kooiker gebruikt tamme eenden om wilde eenden naar de plas te lokken. Met behulp van het kooikerhondje worden de gelokte eenden vervolgens de vangpijp ingejaagd, waarna ze in het vanghok belanden. Dat gebeurt in alle stilte, want ieder geluid kan de wilde eenden afschrikken.

De Texelse kooien vingen goed vanwege de goede omstandigheden: goede zoetwaterplassen, een weids landschap en een flink foerageergebied naast de deur. Het bos rond de kooi werd buiten het jachtseizoen gebruikt voor houtverkoop en de teelt van pootgoed en fruit. De eendenvangst was eeuwenlang een lucratieve bijverdienste. Dat veranderde toen onder meer kippenfokkerijen voor goedkoper vlees konden zorgen.

Cultureel erfgoed

Tegenwoordig hebben eendenkooien vooral een belangrijke cultuurhistorische waarde en vormen ze belangrijke groene parels met een grote diversiteit aan bloemen en planten en meerdere zeldzame soorten. De enige kooi op Texel waar nog eenden gevangen worden, is Eendenkooi Westergeest waar Jan Willem Bakker sinds 2012 de kooiker is. Hij leerde het ambacht van zijn vader. De eendenkooi Zuid Haffel is na een grondige restauratie in oude glorie hersteld en aangewezen als natuurkooi. Tientallen vrijwilligers van Natuurmonumenten hebben meegewerkt aan het herstel. De Kooi van Spang is de eendenkooi die het langst in het bezit is van Natuurmonumenten. Hij werd aangelegd omstreeks 1600 en in 1943 door Kees Koning verkocht aan Natuurmonumenten. Niet alleen de kooi werd opgeknapt, ook het molentje dat erbij hoort en het witstenen kooikerhuisje werden gerestaureerd.

Rondleidingen eendenkooi

Vrijwilligers van Natuurmonumenten geven rondleidingen door de Kooi van Spang en in het kooikerhuisje is een mini-expositie te bezoeken over het kooikerambacht. De eendenkooi is geopend op zaterdagen van eind april tot en met eind september van 12.30 tot 16.30 uur. Je vindt de eendenkooi aan Dijkmanshuizen, nabij Oosterend.
https://www.natuurmonumenten.nl/natuurgebieden/eendenkooi-spang

Aan de oostkant van Texel, vlak bij het dorpje Oosterend, staat een bijzondere historische molen: de Molen van Het Noorden. Deze indrukwekkende poldermolen is al meer dan honderd jaar een herkenbaar onderdeel van het Texelse landschap en is een geliefde plek voor fotografen.

Geschiedenis van de molen
De molen werd gebouwd in 1878 om de polder Het Noorden droog te houden. Deze polder was enkele jaren eerder ingepolderd om meer landbouwgrond op Texel te creëren. Omdat het gebied laag lag, moest overtollig water voortdurend worden weggepompt. Daarvoor werd de molen gebruikt.

Het gaat om een zogenoemde achtkante bovenkruier, een typisch Nederlandse molensoort waarbij de kap van de molen kan draaien zodat de wieken altijd goed in de wind staan. De molen pompte het water uit de polder naar een hoger gelegen boezem, waarna het via sluizen naar de Waddenzee kon wegstromen.

Van werkmolen naar monument
Meer dan tachtig jaar lang deed de molen trouw zijn werk. In 1963 werd hij vervangen door een modern gemaal dat efficiënter water kon wegpompen. Gelukkig bleef de molen behouden. Eerst kwam hij in handen van Vereniging De Hollandsche Molen en later werd Natuurmonumenten eigenaar van het monument. Dankzij restauraties is de molen nog steeds in goede staat. Vandaag de dag draait de molen soms nog op vrijwillige basis. Molenaars zorgen ervoor dat het oude vakmanschap behouden blijft en dat bezoekers kunnen zien hoe een traditionele poldermolen werkt.

Een prachtige plek in de natuur
De molen staat midden in een rustig gebied met weidse uitzichten over de polders en de Waddenzee. Vooral bij zonsondergang is het een geliefde plek voor fotografen. De combinatie van het water, de lucht en de historische molen zorgt voor een typisch Hollands landschap. Ook vogelliefhebbers komen hier graag. In de omgeving leven veel weidevogels en trekvogels die rust zoeken in het waddengebied. De Molen van Het Noorden is ook een belangrijk stuk cultureel erfgoed. De molen laat zien hoe Nederlanders eeuwenlang hebben samengewerkt met water en wind om land bewoonbaar en vruchtbaar te maken. 
Je vindt de molen aan de Stuifweg 4 bij Oosterend.

Ga je deze zomer naar Texel? Dan hoeft je trouwe viervoeter gelukkig niet thuis te blijven. Texel is namelijk dé ideale vakantiebestemming als je eropuit wilt met je hond.

Bij veel accommodaties op Texel mag je hond gewoon mee. Van gezellige vakantiehuizen en comfortabele appartementen tot sfeervolle campings en luxe bungalowparken: er is volop keuze voor jou én je hond. En dat is fijn, want een vakantie is natuurlijk pas echt compleet wanneer je samen kunt genieten van lange stranddagen, mooie wandelingen en frisse zeelucht.

Texel staat bekend om de rust, de ruimte en de prachtige natuur. Juist daarom is het eiland zo populair bij hondenliefhebbers. Je kunt hier uren wandelen zonder iemand tegen te komen. Trek samen door de duinen, ontdek de bossen rondom De Dennen of maak een lange strandwandeling terwijl je hond enthousiast door het zand rent. Vooral in de vroege ochtend of tijdens zonsondergang is het strand op Texel op z’n mooist.

Op veel plekken mag je hond lekker loslopen. Buiten het hoogseizoen zijn grote delen van het strand toegankelijk voor loslopende honden. In de zomerperiode gelden op sommige stranden en in natuurgebieden wel regels, dus het is slim om vooraf even te controleren waar je hond vrij mag rennen.

Ook in de gezellige dorpen van Texel voel je je snel thuis. Bij verschillende strandpaviljoens, terrassen en cafés staat vaak een bak vers water klaar voor je hond. Terwijl jij geniet van een lunch, een kop koffie of een drankje in de zon, ligt je hond tevreden naast je uit te rusten na een actieve dag buiten. Rozig van weer zo’n geweldige stranddag. Niet voor niets keren veel hondenbezitters ieder jaar weer terug naar het eiland.

Ter info: Op het strand

Op de onbewaakte stranden (lichtgeel op de kaart) mogen honden vrij loslopen. Op de bewaakte strandgedeelten en naaktstranden (blauw op de kaart) geldt een aanlijnplicht. Buiten het broedseizoen, dus van september tot maart, mag je hond op bepaalde strandgedeelten (paars op de kaart) los lopen. Van 1 maart tot 1 september geldt in deze gebieden (paars op de kaart) een aanlijnplicht. Wil je je hond los laten lopen op het strand? Houd dan rekening met zeehonden en kijk eerst goed of er geen zeehond in de buurt is.

In de duinen

In de duingebieden moeten honden het hele jaar worden aangelijnd. Uitzondering daarop zijn de paars aangegeven gebieden op de kaart: de duinen bij De Hors en bij De Dennen. Hier mogen honden alleen buiten het broedseizoen, dus van september t/m maart zonder lijn rondlopen.

In het bos

In De Dennen en het Krimbos (lichtgroen op de kaart) mogen honden in principe los lopen. Op de speelplaatsen, speelweides en in de gebieden met vee of grote grazers, geldt een aanlijnplicht. Ook bij het oversteken van fietspaden en autowegen is het slim de hond even aan te lijnen. Lijn de hond ook aan wanneer er paarden in de buurt lopen. Laat honden die niet onder appèl staan ook niet loslopen, om overlast te voorkomen.

Op en langs de weg en in dorpen

Op openbare wegen en paden moeten honden het hele jaar aangelijnd zijn. Laat dus in de dorpen je hond niet loslopen.

Rond de weilanden

Op wandelpaden in landbouwgebieden moeten honden altijd worden aangelijnd. Dit om te voorkomen dat honden achter schapen aangaan.

Waarom aanlijnen?

Behalve dat je een boete riskeert, zijn er nog meer redenen om je aan de regels te houden. Texel is een vogeleiland bij uitstek. Als vogels voor een hond op de vlucht slaan en hun nest verlaten, zijn eieren of jonge kuikens een gemakkelijke prooi voor roofdieren. De vogels kunnen het gebied zelfs als gevaarlijk ervaren en besluiten weg te trekken. Door je hond aan te lijnen, behouden we Texel als vogeleiland. Ook andere dieren, zoals paarden of konijnen, kunnen overlast van honden ervaren.

Gooi hondenpoep met zakje in de afvalbakken in het dorp of aan de rand van het natuurgebied. Geen afvalbak in de buurt? Neem het zakje dan mee naar een ander afvalpunt.

Tussen Den Burg en Oudeschild ligt een van de meest bijzondere landschappen van Texel: de Hoge Berg. Dit glooiende gebied vormt het oudste deel van het eiland en onderscheidt zich door zijn tuinwallen, schapenboeten, drinkkolken en kleine bosjes. Al eeuwenlang trekt de Hoge Berg bewoners en bezoekers aan. Niet alleen vanwege het fraaie uitzicht en de rijke geschiedenis, maar ook vanwege de bijzondere sfeer die hier hangt. In het hart van dit landschap ligt het Doolhof, door veel Texelaars liefkozend het ‘Bossie’ genoemd.

De Hoge Berg ontstond tijdens de voorlaatste ijstijd en ligt met zijn hoogste punt op ruim vijftien meter boven NAP. Daarmee vormt het een opvallende verhoging in het verder relatief vlakke Texelse landschap. Het gebied werd in 1968 aangewezen als landschapsreservaat vanwege zijn unieke cultuurhistorische waarde. Wie hier wandelt of fietst, waant zich al snel in een ander tijdperk.

Tuinwallen
Een van de meest kenmerkende elementen van de Hoge Berg zijn de tuinwallen. Deze bijzondere perceelsafscheidingen ontstonden in de zestiende eeuw, toen boeren hun schapen niet langer overal vrij mochten laten grazen. Omdat sloten graven op de hoge keileemgrond moeilijk was en hout schaars was, maakten boeren afscheidingen van gestapelde graszoden. Deze tuinwallen bepalen nog altijd het gezicht van het landschap en bieden bovendien een leefgebied voor tal van planten, zoals grasklokjes, zandblauwtjes, geel walstro en eikvaren. Naast de tuinwallen zijn ook de drinkkolken karakteristiek voor het gebied. Deze ronde waterputten dienden vroeger als drinkplaats voor vee en als opslag van zoet water voor bewoners. Dankzij de onderliggende keileemlaag blijft regenwater hier staan. Het zijn de enige plekken op het hoge, droge deel waar altijd zoet water te vinden is.  In en bij veel drinkputten komen kleine watersalamanders, rugstreeppadden, heikikkers en bruine kikkers voor.

Schapenboeten
Ook de schapenboeten dragen bij aan het unieke karakter van de Hoge Berg. Deze karakteristieke bouwwerken worden vaak gezien als schuilplaatsen voor schapen, maar dienden in werkelijkheid als opslag voor hooi en gereedschappen. De boeten zijn herkenbaar aan hun bijzondere vorm: drie zijden hebben een schuin dak, terwijl de vierde zijde recht is en altijd naar het oosten wijst, uit de heersende wind.

Een ander bijzonder onderdeel van het gebied is De Zandkuil naast het Doolhof. Dit is het enige insectenreservaat van Nederland. In deze voormalige zandafgraving leven meer dan twintig soorten bijen en wespen, waaronder enkele zeldzame soorten die vrijwel nergens anders in Nederland voorkomen. Voor natuurliefhebbers is het een verborgen parel.

Het Doolhof
Het Doolhof zonder twijfel het bekendste bosje van de Hoge Berg. De geschiedenis ervan begint in 1764, toen Cornelis Roepel, commissaris bij de Amsterdamse Admiraliteit, een stuk grond kocht op de zuidoostelijke helling van de Hoge Berg. Vanaf deze plek had hij een prachtig uitzicht over de Rede van Texel, waar vroeger talloze VOC-schepen voor anker lagen in afwachting van gunstige wind.

Roepel besloot van zijn bezit een lusthof te maken: een sierlijke tuin met wandelpaden, uitzichtpunten en zorgvuldig aangelegde beplanting. Op het hoogste punt lag een grote zwerfkei, bekend als de Engelse steen. Volgens een oude legende liep deze steen onder de Noordzee helemaal door tot Engeland. Hoewel dit verhaal later een mythe bleek te zijn, bleef de naam bestaan. Na Roepels tijd kwam het landgoed in handen van verschillende eigenaren. Onder leiding van de heer Kikkert kreeg het gebied zijn huidige naam. Hij liet een klein doolhof aanleggen met geschoren hagen, banken en prieeltjes voorzien van schilderingen en gedichten. Het was een populaire plek voor uitstapjes en ontspanning.

Hoewel de naam anders doet vermoeden, was het Doolhof geen echt doolhof waarin bezoekers konden verdwalen. Het bestond uit een slim aangelegd systeem van spiraalvormige wandelpaden die bezoekers geleidelijk naar het midden van het bos voerden en vervolgens weer naar buiten. Het ging daarbij vooral om de beleving van het wandelen en genieten van de omgeving.

Zeven Pannenkoeken
Een opvallend onderdeel van het Doolhof is de heuvel die bekendstaat als de Zeven Pannenkoeken. Via zeven treden bereik je de top, waar een bank staat met uitzicht over het omliggende landschap. In de negentiende eeuw werd het Doolhof eigendom van de gemeente Texel. Het groeide uit tot een geliefde plek voor zowel inwoners als bezoekers

Bossiesdag
Ook speelde het Doolhof een belangrijke rol in het sociale leven van Texel. Vooral tijdens Pinksteren was het een populaire ontmoetingsplek. De derde pinksterdag stond bekend als Bossiesdag. Families uit Oudeschild wandelden via het Skillepaadje naar het bosje, waar volwassenen in de schaduw zaten met breiwerk en manden vol lekkers, terwijl kinderen speelden in de Zandkuil en over de hellingen van de Hoge Berg renden. Voor veel Texelaars roept Bossiesdag nog altijd warme herinneringen op aan een tijd waarin het Doolhof het decor vormde van ontmoetingen, spel en ontspanning.

Door de eeuwen heen veranderde het zorgvuldig onderhouden ‘bossie’ langzaam in een natuurlijk bos. Hagen verdwenen, bomen groeiden uit en het gebied kreeg een steeds natuurlijker karakter. Tegenwoordig behoort het Doolhof tot de oudste bosjes van Texel, aanzienlijk ouder dan de bekende dennenbossen aan de westkant van het eiland. In het voorjaar zorgen sneeuwklokjes, krokussen en boshyacinten voor een kleurrijk schouwspel.

In 2020 en 2021 onderging het gebied een grondige restauratie. Historische zichtlijnen werden hersteld, oude wandelpaden opnieuw zichtbaar gemaakt en de Zeven Pannenkoeken kregen een opknapbeurt. Ook werden oorspronkelijke stinzenplanten teruggebracht om het historische karakter van het bosje te versterken.

Leylijn
Naast de historische en landschappelijke waarde kent de Hoge Berg nog een andere, meer mysterieuze kant. Volgens sommige overleveringen loopt hier een zogenaamde leylijn: een onzichtbare energielijn die bijzondere plaatsen met elkaar verbindt. Wetenschappelijk bewijs voor het bestaan van dergelijke lijnen ontbreekt, maar veel bezoekers ervaren de Hoge Berg als een plek van rust en nieuwe energie. Of dat nu komt door de vermeende leylijn of simpelweg door de het mooie landschap, blijft een kwestie van persoonlijke beleving. Wat vaststaat, is dat de Hoge Berg en het Doolhof samen een uniek stukje Texel vormen.

Op Texel is het schapenleven nooit saai. Het bekendste ras is natuurlijk de Texelaar, de trots van het eiland. Wereldwijd geroemd om zijn perfecte vlees en hoogwaardige wol, dankt de Texelaar zijn eigenschappen aan een slimme kruising: de oude, sterke Texelse Pielsteert vermengd met de Engelse rassen Leicester en Wensleydale.

Sinds 1909 wordt de zuiverheid van de Texelaar streng bewaakt door Texelse fokkers. In 2019 werd de Vereniging Schapeneiland Texel opgericht om de schapen en lammeren in de natuurgebieden en op de dijken te behouden. De Texelaars lopen altijd buiten, genieten van zon en zeewind, en grazen op weides vol grassen en kruiden. Dat proef je terug in het vlees en zie je terug in hun vacht: dik, kroezend en met wolvezels van uitzonderlijke kwaliteit. De zuivere scheerwol wordt ambachtelijk verwerkt in dekbedden, kussens en matrassentoppers. De wol is heerlijk warm in de winter en koel in de zomer.

In het voorjaar barst Texel van het leven. Van de zo’n 14.000 volwassen schapen komen er jaarlijks zo’n 24.000 lammetjes bij. En hoewel de Texelaar dominant is, kun je op het eiland ook andere schapenrassen tegenkomen.

Ouessantschaap: klein maar fijn

Een van de meest opvallende verschijningen is het Ouessant-schaap, vaak kortweg Ouessant genoemd. Dit is het kleinste schapenras ter wereld. Oorspronkelijk komt het van het ruige, winderige eiland Ouessant voor de kust van Bretagne. Door de schaarse begroeiing en het harde klimaat bleef het ras klein: een volwassen ooi is soms maar 45 centimeter hoog.

Op Texel worden ze vooral gehouden door hobbyboeren en kleine kuddes. Hun vacht is meestal diepzwart, maar kan ook bruin of grijs zijn. Juist hun formaat maakt ze zo vertederend: de lammetjes lijken net knuffels op pootjes. Ze zijn sterk, sober en perfect aangepast aan leven in de buitenlucht.

Suffolk: stoer met zwarte kop

Deze schapen vallen meteen op door hun zwarte kop en poten. Ze hebben een krachtig postuur en hun lammeren groeien snel.

Zwartbles: vriendelijk en herkenbaar

Dit Nederlandse ras herken je aan de witte bles op de kop en witte sokken. De lammetjes zijn levendig en nieuwsgierig.

Dorset: nieuwsgierige alleskunner

Dorsets staan bekend om hun rustige karakter en zachte, lichte wol. Ze komen vaak even kijken als je langs de wei loopt.

Heidschnucke: stoer en natuurlijk

Met hun grijsbruine vacht en soms lichte horens ogen ze bijna wild. Ze worden vaak ingezet voor natuurbeheer en passen perfect in het duinlandschap.

Bezoek een Texelse boerderij

Texel is een klein paradijs voor schapenliefhebbers, vooral in het voorjaar. Bij diverse boerderijen kun je terecht om de lammetjes en schapen van dichtbij te zien of te knuffelen. Voor kinderen én volwassenen is het een feest om te ontdekken dat er zoveel variatie in schapenrassen is, en dat elk ras zijn eigen unieke karakter heeft. Wie in het voorjaar komt, hoeft alleen maar langs de dijken en weilanden te fietsen om ze te ontdekken. Grote kans dat je niet alleen lammetjes ziet, maar ook een nieuw favoriet ras.